Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
"You must be the change you wish to see in the world." - Mahatma Gandhi
Ως εισαγωγή
Σκοπός του blog είναι με τρόπο ελεύθερο να ακουστούν οι απόψεις, οι προβληματισμοί και οι προτάσεις για την πόλη μας και την ανάπτυξη της. Να γίνει ένας χώρος διαρκούς διαλόγου και αναζήτησης.
Να υπάρξει ένας χώρος όπου ο καθένας - επώνυμα ή ανώνυμα- να μπορεί να εκφραστεί, να συμμετάσχει.
Η πόλη μας έχει ένα πλούσιο ανθρώπινο δυναμικό που δεν ζει και δεν δημιουργεί στον τόπο του. Αυτό το ανθρώπινο δυναμικό είναι όμως και το "κεφάλαιο" για την πόλη μας. Εδώ μπορούν να συναντιούνται ναουσαίοι από κάθε γωνιά της χώρας. Νέοι, φοιτητές, εργαζόμενοι, επαγγελματίες, άνθρωποι που θέλουν να συζητήσουν για τη Νάουσα. Όσοι θέλουν να προσφέρουν στον τόπο τους.
Κίνητρο όμως είναι να αλλάξουμε κάθε τι που μας «χαλάει»…
Αποτέλεσμα ελπίζουμε να είναι όχι μόνο η θεωρητική κουβέντα αλλά η δικτύωση, η συμμετοχή, η δράση και η ανατροπή.
Χρήση - Συμμετοχή
Το Νaoussanet αποτελείται από θεματικές ενότητες με συγκεκριμένο αντικείμενο διαλόγου η καθεμία.
Για να στείλετε τα σχόλια, τις προτάσεις, τους προβληματισμούς σας ή να διαβάσετε για κάποια θεματική κάντε κλικ στα "σχετικά σχόλια" που βρίσκονται κάτω από κάθε ενότητα.
Για να στείλετε τα σχόλια, τις προτάσεις, τους προβληματισμούς σας ή να διαβάσετε για κάποια θεματική κάντε κλικ στα "σχετικά σχόλια" που βρίσκονται κάτω από κάθε ενότητα.
Χρήσιμες Συνδέσεις
4 σχόλια:
Η συνένωση δήμων – κατά το σχέδιο Καποδίστριας – είναι κάτι το οποίο θα συμβεί αργά ή γρήγορα. Και μάλιστα θα είναι υποχρεωτική. Εμείς πρέπει να εκμεταλλευτούμε όμως τα πλεονεκτήματα που μια εθελούσια συνένωση προσφέρει. Να αναζητήσουμε ποια μορφή θα έχει αυτή η συνένωση και να προετοιμάσουμε το έδαφος για κάτι τέτοιο.
Θεωρώ ότι η πιο σωστή βάση συζήτησης είναι η συνένωση των τριών δήμων της επαρχίας μας (Νάουσα, Ανθέμια, Ειρηνούπολη) σε έναν ενιαίο μεγάλο δήμο.
Οι εξελίξεις μας οδηγούν σε απαιτήσεις όλο και μεγαλύτερης κλίμακας και κανείς από τους τρεις αυτούς δήμους δεν έχει το μέγεθος ώστε να είναι από μόνος του πρωταγωνιστής στις μελλοντικές εξελίξεις.
Κάτι τέτοιο όμως δεν πρέπει να γίνει εις βάρος των μικρότερων κυρίως δήμων. Γι αυτό και πρέπει από τώρα να ξεκινήσουμε το διάλογο με βάση ένα αναπτυξιακό σχέδιο συνένωσης.
Ο δήμος Νάουσας να αποτελέσει τον τουριστικό πόλο του ενιαίου δήμου. Οι δήμοι Ανθεμίων και Ειρηνούπολης να αποτελέσουν τον παραγωγικό άξονά του. Επίσης ο Δήμος Ανθεμίων και ειδικά ο Κοπανός μπορεί να αποτελέσει το κέντρο της εμπορικής δραστηριότητας του δήμου λόγω της θέσης του (γεωγραφικής, οικονομικής, διαμετακομιστικής).
Μέσα σε ένα τέτοιο σχέδιο επίσης πρέπει να δούμε και σε ποιους τομείς της οικονομίας μπορούμε να έχουμε πλεονέκτημα και να το εκμεταλλευτούμε για το καλό όλων των πολιτών (πχ φρούτα και αγροτικά προϊόντα με ονομασία προέλευσης, μεγάλοι και δυνατοί αγροτικοί συνεταιρισμοί, υποβοήθηση των βιώσιμων οικονομικών δραστηριοτήτων).
Τις τελευταίες ημέρες, τόσο στον τοπικό τύπο όσο και στο Διαδίκτυο, έχει ξεκινήσει ένας διάλογος σχετικός με την ένωση των τριών όμορων Δήμων της περιοχής μας ( Νάουσας, Ειρηνούπολης και Ανθεμίων).
Πριν αναφερθούμε στην ένωση καθ΄ εαυτήν , ας κάνουμε ορισμένες γενικότερες σκέψεις. Είναι γνωστό ότι στη σημερινή κοινωνία της Ενωμένης Ευρώπης, η Ανάπτυξη είναι η συνισταμένη πολλών δυνάμεων. Εκτός λοιπόν από συγκροτημένο και στοχευμένο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αυτό που κυρίως χρειάζεται είναι κοινωνικότητα και εξωστρέφεια . Η απομόνωση, η εσωστρέφεια και οι κάθε είδους αποκλεισμοί θεωρούνται αντίρροπες αναπτυξιακές δυνάμεις και ανασταλτικοί παράγοντες ανάπτυξης. Επίσης, χρειάζεται περιφέρειες ισχυρές πληθυσμιακά, έτσι ώστε οι πάσης φύσεως διεκδικήσεις να αποκτούν αυτόματα σφοδρότερη δυναμική. Τέλος, αναγκαίες καθίστανται και στρατηγικές επενδύσεις «στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της κάθε περιοχής», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ.
Έχοντας αυτές τις σκέψεις κατά νου, ας αναλογιστούμε τα οφέλη της συγκρότησης ενός μεγαλύτερου Δήμου στην περιοχή μας. Καταρχάς, κανένας από τους τρεις αυτούς Δήμους δεν θα μπορεί από μόνος του να είναι πρωταγωνιστής στις μελλοντικές εξελίξεις, όπου τον πρώτο λόγο θα έχουν οι μεγαλύτερες σε πληθυσμό περιφέρειες. Οι απαιτήσεις και οι διεκδικήσεις ενός Δήμου 40,000 κατοίκων, σίγουρα θα τύχουν καλύτερης αντιμετώπισης από τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ακόμα, ο ενιαίος αυτός Δήμος θα μπορούσε κάλλιστα να χωριστεί σε ζώνες οικονομικής δραστηριότητας, έτσι ώστε και ο αναπτυξιακός σχεδιασμός και ο καταμερισμός των κονδυλίων να γίνεται ευκολότερα. Υπό το πρίσμα αυτό, η Νάουσα θα μπορούσε να αποτελέσει το κέντρο τουριστικής και πολιτιστικής δραστηριότητας του νέου Δήμου ,με επισκέπτες 12 μήνες το χρόνο και με στοχευμένες πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενώ οι δύο άλλοι Δήμοι τον παραγωγικό-αγροτικό άξονα του, με προϊόντα με ονομασία προέλευσης και με ισχυρούς αγροτικούς συνεταιρισμούς.
Κανείς δεν ισχυρίστηκε ότι η ένωση αυτή αποτελεί μονόδρομο ανάπτυξης και ότι πρέπει να συμβεί το ταχύτερο δυνατό. Παρά ταύτα, ο διάλογος που έχει αρχίσει είναι θεμιτός, αφού μέσα από την ελεύθερη έκφραση και αντιπαράθεση απόψεων προάγεται η κριτική σκέψη του ανθρώπου.
Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία
«Για ποιον ο «Καποδίστριας 2»»
Με γοργούς ρυθμούς προωθείται από την κυβέρνηση της ΝΔ, με λιγότερες και πιο ευέλικτες μονάδες χάριν της αποτελεσματικότητας του κρατικού μηχανισμού, η διαμόρφωση της νέας Διοικητικής Δομής της χώρας, αποκρύπτοντας ωστόσο την ουσία της.
Με το σχέδιο του Καποδίστρια 2 συμφωνούν και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Εκπρόσωποι του ΣΥΝ στα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης επίσης έχουν συμφωνήσει.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι το τυπικό ζήτημα αυτής της αλλαγής ούτε με ποιο τρόπο θα γίνει η νέα Διοικητική Δομή, η μορφή δηλαδή που θα πάρει ο νέος διοικητικός χάρτης της χώρας. Η ουσία βρίσκεται στο γιατί γίνεται. Στο περιεχόμενο δηλαδή αυτής της μεταρρύθμισης και στις συνέπειές της στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα.
Αυτό που επιδιώκουν είναι η δημιουργία ενός ακόμα πιο αποτελεσματικού ταξικού μηχανισμού, προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου. Σε αυτή την κατεύθυνση, παίζει ιδιαίτερο ρόλο η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως ένας μηχανισμός του αστικού κράτους, που υλοποιεί αντιλαϊκή πολιτική.
Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: πίσω από τις διακηρύξεις τους περί «αποκέντρωσης του κράτους» και «αυξημένης επιχειρησιακής ικανότητας και λειτουργικής και οικονομικής αυτοδυναμίας», βρίσκεται η επιδίωξη για ενίσχυση της καπιταλιστικής ανάπτυξης αφού δημιουργούνται καλύτερες συνθήκες επενδύσεων των επιχειρηματικών ομίλων. Βρίσκεται επίσης η πρόθεσή τους να διασπάσουν τον ενιαίο χαρακτήρα κοινωνικών τομέων όπως η Υγεία, η Πρόνοια και η Παιδεία και να διευκολύνουν έτσι την εμπορευματοποίησή τους και το πέρασμά τους στα χέρια μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.
Ορισμένα παραδείγματα από τη διεθνή εμπειρία: στη Βρετανία η αποκέντρωση της εκπαίδευσης είχε σαν αποτέλεσμα το συχνό κλείσιμο σχολείων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση λόγω έλλειψης πόρων. Στην Ιρλανδία η αποκέντρωση των σχολείων σε επίπεδο δήμου και περιφέρειας οδήγησε τα σχολεία σε επιχειρηματικές δραστηριότητες και 4ωρη εργασία γονιών, μαθητών και εκπαιδευτικών μετά το μεσημέρι για εξεύρεση πόρων.
Τις προϋποθέσεις για μια τέτοια «αποκέντρωση», η άρχουσα τάξη τις έχει ήδη διαμορφώσει στη χώρα μας. Με τον πρώτο «Καποδίστρια», υπονόμευσαν και υποβάθμισαν Παιδεία, Υγεία και Πρόνοια και τώρα έρχονται να δώσουν τη χαριστική βολή.
Το κρίσιμο, τελικά, ερώτημα είναι «ανάπτυξη από ποιον, για ποιον».
Οι εργαζόμενοι πρέπει να έχουν ξεκάθαρο ότι η ανάπτυξη προς όφελος του λαού, δε γίνεται με διοικητικές αλλαγές. Το θέμα είναι ποιος ελέγχει την αναπτυξιακή διαδικασία, ποιο είναι το αποτέλεσμά της και ποιος ωφελείται.
Με αυτό το κριτήριο πρέπει να παλέψουν ενιαία, ενάντια στα σχέδια για τον Καποδίστρια 2.
Χωρίς να ξεγελαστούν από τα... τοπικιστικά αποπροσανατολιστικά διλήμματα όπως π.χ. πού θα είναι η έδρα του δήμου ή της νομαρχίας. Αλλά με βάση τις ανάγκες της εργατικής τάξης. Που μόνο ένα ενιαίο δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας, Πρόνοιας, Παιδείας μπορεί να καλύπτει πλήρως. Ο σχεδιασμός μιας ανάπτυξης ανά τομέα και κλάδο, με τα μέσα παραγωγής να είναι κοινωνική ιδιοκτησία και σύμφωνα με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, τις αναπτυξιακές δυνατότητες και προοπτικές προς όφελος των εργαζομένων, μπορεί να οδηγήσει στη λαϊκή ευημερία.
Χρήστος Τρεμπελής
Νομαρχιακός Σύμβουλος
Δημοσίευση σχολίου